SeeTest

  • Posted on:  donderdag, 09 november 2017 06:00
  • Written by 

Vroeger zag ik er tegenop om voor grote groepen te spreken. Ik weet nog dat ik als eerstejaars student en als bestuurslid van een studentenvereniging voor het eerst voor een grote groep mocht spreken. De zenuwen gierden door mijn lijf en de nodige freudiaanse versprekingen waren een feit, maar dit zorgde er wel voor dat ik de aandacht had van mijn mede studenten. Vele jaren later begon ik voor collega’s te spreken in de vorm van cursussen en workshops. Ik werd hier zelfverzekerder van en kwam erachter dat als ik spreek over iets waar ik echt in geloof dat dat mij best goed afgaat wat de zenuwen betreft. Door deze ervaringen heb ik enkele jaren geleden de moed opgepakt om op enkele TestNet conferenties te spreken, en dit smaakte naar meer. Ik wilde mijn vleugels uitslaan en het spreken internationaal opzoeken. Daar zit toch weinig verschil in? 

Dat internationaal spreken toch anders is dan in Nederland, daar kwam ik al snel achter. Internationale conferenties zijn een aparte wereld op zich. Zo zitten sprekers vóór en ná een conferentie veel vaker gezamenlijk onder het genot van een drankje te praten over vak gerelateerde zaken. Kan dat? Jazeker! Niets is leuker dan met elkaar bij dit soort gelegenheden op een persoonlijke manier van gedachten te wisselen. Er was dan ook zoals ik dat heb ervaren een veel kleinere barrière tussen de grote sprekers en mij. Hierbij mijn ervaringen. 

De vlucht ging voorspoedig en na een lange taxirit kwam ik aan bij het hotel. Voor alles een eerste keer, zo ook mijn eerste keer in een vijf sterren hotel. Van buiten en van binnen best wel indrukwekkend. Nadat ik was ingecheckt heb ik mij meteen gemeld bij de organisatie. Hier begon dat informele gedeelte van de conferentie, in de lobby aan de bar zitten met andere sprekers om onder het genot van een drankje te praten over wat er de komende dagen zou gaan gebeuren. Gesprekken over de onderwerpen op de agenda maar ook over de vakinhoudelijke uitstapjes om elkaar beter te leren kennen. Voor mij was deze informele omgang met elkaar een echte eyeopener. 

Al snel was de woensdag aangebroken en al was ik geen tutorial spreker, ik kreeg de kans om mee te gaan in het busje dat was gehuurd om Sofia te ontdekken. Ik heb dat echter wel afgewezen en ben met mijn GPS in de hand (geocaching) een tocht gaan maken. De wandeling was het perfecte moment om mij voor te bereiden op mijn presentatie van vrijdag. De zenuwen begonnen nu namelijk toch echt te werken en zonder de presentatie bij de hand hebben heb ik mijn betoog meerdere malen gehouden. Dat was achteraf een goede beslissing! 

De donderdag was tutorial day met de eerste kennismaking met de bezoekers van de conferentie. De klik met de deelnemers was hierbij snel gemaakt. Een groot verschil met de TestNet conferenties. Aanvankelijk dacht ik dat de taalbarrière een probleem zou zijn, maar dat viel uiteindelijk reuze mee. Weer een vooroordeel weggenomen. Naast persoonlijke interesse in elkaar was er ook interesse voor test-inhoudelijke zaken. Wat mij hierin het meest is bijgebleven is dat deelnemers van dit evenement veel minder bezig zijn met testmethodieken en certificaten, maar dat testautomatisering het gesprek van de dag was. Een ander opvallend gegeven vond ik de diversiteit in het aantal jaren testervaring, er waren bezoekers met 1 á 2 jaar testervaring maar ook bezoekers met 10+ jaar ervaring. Kortom, diverse groep testers maar allemaal met evenveel passie voor het vak. 

Zelf heb ik twee tutorials bijgewoond. De eerste was van Geoff Thompson over session-based testen een betoog over de voordelen en de kracht van deze methode. Erg interessant, al durf ik wel te stellen dat de in-house workshop die Squerist hierover geeft uitdagender, leuker en interactiever is.

De tweede tutorial was van Paul Gerrard over ‘Problem Solving for Testers’, de uitleg van een testmodel dat Gerrard heeft bedacht om zo in te kunnen spelen op de veranderende markt waar wij als testers mee in aanraking komen. Wel merkte ik dat mijn verwachtingen hierin anders waren, want ik had graag willen leren hoe ik problemen moet herkennen middels een model of andere theorie. Paul hield meer een algemeen verhaal over dat testers niet alleen problemen moeten identificeren, maar ook een waardevolle bijdrage moeten kunnen leveren bij de oplossingen. Na afloop van de donderdagsessie werd er een feest gegeven in het museum “Earth and Man”. Het was een bijzondere ervaring om ‘s avonds een cocktail te drinken tussen de museumstukken. Ook hier was er gelegenheid om verder te netwerken. Natuurlijk mocht het optreden van X-factor winnaar van Bulgaria, Raffi Boghosyan daarbij niet ontbreken. Tijdens het ontbijt de volgende dag begonnen de zenuwen dan echt op te spelen. De personen die ik in de laatste dagen heb leren kennen wensten mij succes en na het voorwoord van de voorzitter, de keynote en een snelle koffie-break was de “floor all mine”. 

De zenuwen waren ineens verdwenen en ik genoot ervan om voor de groep te staan. De techniek liet mij gelukkig niet in de steek. Toen ik na afloop de reacties had gehoord had ik het gevoel dat ik bewustwording bij mijn publiek had gecreëerd met mijn boodschap. Als je het mij vraagt: doel bereikt!

Dus, vier dagen op een internationale conferentie, een onvergetelijke ervaring die ik niet had willen missen..

Jeroen Rosink

Volg me op LinkedIn