Het is geen rocket science!

“Het is geen rocket science!”

Kent u die uitspraak? Ik heb deze uitspraak regelmatig gehoord, voornamelijk van mensen die (nog) niet betrokken waren bij een uitdagend project. Wat willen deze mensen eigenlijk zeggen? Is het een bemoediging (tegen beter weten in)? Waarom deze woordkeuze om een complex project te bagatelliseren? Is het een uiting met cynische ondertoon over het gebrek aan diepgang en uitdaging voor de betrokkene bij het project? Vanwaar deze vergelijking?

Om eerlijk te zijn kon ik geen positieve invalshoek herkennen in deze poging om complexiteit project te bagatelliseren. Zelf weet ik niks van raketwetenschap, althans niet die uit het begin van de 21e eeuw. Mijn ervaring begint daar waar de warp technologie z’n eerste toepassing heeft gevonden.. (en ja, dit is een verwijzing naar Star Trek). Is een project minder complex omdat er geen raket de lucht in gaat of ballistische baan berekend wordt? Ik ben voorzichtig om inhoudelijke inzichten tussen verschillende disciplines te vergelijken, vooral als ik van die disciplines zelf weinig verstand heb. Natuurlijk begrijp ik dat dit een uitdrukking is en niet al te letterlijk genomen moet worden. Maar toch... het reduceren van een situatie of probleemstelling tot een enkele uitdrukking heeft een doel dus waarom kiezen mensen hiervoor?

Als poging tot relativeren vind ik deze vergelijking namelijk te kort schieten. Complexiteit en diepgang beperken zich niet tot stereotype beelden tenzij die beelden ons inspireren en een verhaal vertellen. Ik zie de uitspraak “het is geen rocket science!” vooral als een poging om het echte onderwerp te ontwijken. Is het niet een veel positiever idee om in plaats van een situatie te relativeren met een dooddoener, ons te laten inspireren door de uitdagingen uit het verleden? 

Benoemen wat het onderwerp niet is brengt ons weinig verder. Benoemen wat het onderwerp wel is vereist durf en inzet en geeft ruimte voor actie. Want wat is het onderwerp precies? Het zal per situatie en gesprekssamenstelling verschillen maar mijn indruk is dat dit in veel gevallen koudwatervrees is. Het is heel normaal om angst voor het onbekende te hebben. Durven we ons ontwerp in de praktijk toetsen..? Durven we te beginnen met testen? Wie voert de metingen uit en valideert de data? Wie maakt de eerste ‘testvlucht’? Wie drukt op ‘Enter’?

Vanuit een ontwikkelomgeving software blootstellen aan willekeurige invoer, een hoge belasting of foutcondities valideren bij beperkte systeemcapaciteit kan zeker spannend zijn. Misschien ligt daar ook wel de mogelijkheid om als het even kan een ontwerp niet als een raket te lanceren voor een eerste ‘testvlucht’ maar om juist vroeg te beginnen met testen. Regelmatig, het liefst meerdere keren per dag geautomatiseerd een nieuwe lancering? Laten we niet opzien tegen een enkele grote lancering op een vaste datum:

“Het is geen rocket science!”

Albert-Jan van Blaaderen

Albert-Jan is in 2001 vanuit een systeembeheer achtergrond betrokken geraakt bij testprocessen en kwaliteitsbeheer. Hierna vanuit passie voor het tekstvak een jaar later gestart als professioneel tester. 

Hij heeft ervaring in test coördinatie binnen overheid en bedrijfsleven en hecht veel waarde aan een hoge kwaliteit bevindingenrapportage. Als test consultant is hij gedreven om vanuit een praktische aanpak problemen te isoleren en proactief te communiceren.

Volg hem op linkedIn

 

Latest from Albert-Jan van Blaaderen